Autisme: signaal van een ontzielende samenleving?

Tussen onze drukke werkzaamheden door zagen we rond de kerst de mogelijkheid om een aantal dagen vrij te nemen. We besloten om een 5-daagse ayurvedische behandeling te ondergaan, genaamd Pancha Karma. Dit is een reinigingskuur van het hele lichaam. De behandeling werd gegeven door Mohana Kumari met een aandacht die je zelden nog tegen komt. De kruiden die ze voor de behandelingen gebruikt heeft ze met zorg zelf gekweekt en met liefde tot middeltjes verwerkt.
Mohana Wat ons bijzonder aanspreekt in haar benaderingswijze is dat ze lichamelijke gezondheid koppelt aan een zuivere manier van leven en een goede zorg voor de ziel. In deze visie kunnen we ons volledig vinden.

Het ligt voor de hand dat het lichaam het best overweg kan met natuurlijk voedsel, onbewerkt en zonder kunstmatige middelen gekweekt op een gezonde aarde. Dierlijke produkten zou je slechts moeten eten als de dieren een goed leven hebben gehad. Dit is niet alleen gezond voor je lichaam maar hiermee bouw je ook aan een zuivere manier van leven en een goede relatie met je ziel. Om een goede relatie met de ziel, de kern van je wezen te hebben, is het immers nodig om goed om te gaan met alles wat leeft. Een goede verbinding met je ziel opent de weg naar ware spiritualiteit en dat is heel prettig, want dan ervaar je innerlijk de verbinding met alles wat leeft en weet je wat het doel van jouw leven is.
Ware spiritualiteit kan niet door iemand buiten je aan je worden opgelegd, maar kun je slechts gaan ervaren door eigen inspanning. Die inspanning bestaat uit het goed zorg dragen voor je ziel en het je bevrijden uit de ketens van het ego.

Zorg voor de ziel

Zorgen voor de ziel doe je door je aandacht te richten op wat levend en waarachtig is. Door relaties met anderen aan te gaan op het niveau van het hart en schoonheid in het leven te zien en door een positieve levenshouding. Dit is gezonde voeding voor de ziel, maar ook voor de geest. Als de geest gezond is heeft dit een positieve invloed op de gezondheid van het lichaam.
Wat we hierboven beschrijven voelt als een natuurlijke vanzelfsprekende weg die je als je je innerlijke natuur volgt als vanzelfsprekend zou gaan. Wat belemmert zovelen van ons dan om die weg te gaan? Dat komt door gebrek aan contact met het innerlijk, de ziel. De ziel is niet in zijn vrije staat, maar wordt overschaduwd door wat we het ego noemen. Dat ego is alles wat je niet werkelijk bent, maar wat je jezelf hebt opgelegd. Vaak komt dit ook door inwerking van anderen. Het is alles wat je lijkt te moeten en alles wat je niet mag. Je weet niet meer hoe je kunt leven vanuit je kern en richt je in plaats daarvan op wat sociaal wenselijk is en past je aan aan wat de samenleving van je verlangt of je schiet in het tegendeel en gaat je er tegen verzetten.

 

Een surrogaat leven in een kunstmatige wereld

Veel mensen gaan op dezelfde manier met het leven om en bevestigen elkaar daar in. Zo houden ze elkaar opgesloten in een surrogaat leven.
De hedendaagse maatschappij stimuleert dit ook. Je zou kunnen zeggen dat de maatschappij ego-ondersteunend is in plaats van ziel-ondersteunend. Kijk maar eens naar het onderwijssysteem en ook het hele economische systeem wat erop gericht is zoveel mogelijk geld te verdienen. Aandacht voor iemands eigenheid is er nauwelijks.
In de medische wereld wordt de ziel genegeerd. Als het fysieke lichaam ziek wordt, dan wordt daar door de reguliere medische zorg mee omgegaan of het om een machine gaat die gerepareerd moet worden. Als het lichaam dood is kun je er voor kiezen om het als een kapotte auto naar de sloop te laten brengen voor de nog bruikbare onderdelen. En wat te denken van de robotisering; de mensen worden vervangen door dode apparaten; onbezielde wezens.
Arts en robot Tussen mensen onderling is er ook veel veranderd. Zo kan het zijn dat je duizenden vrienden hebt op facebook, maar in de realiteit met niemand een levende verbinding ervaart. Op deze manier verkommert de ziel steeds verder. Hierdoor word je steeds meer op jezelf terug geworpen. Het gevolg is dat je steeds onverschilliger tegenover het leven komt te staan en dat je steeds egocentrischer wordt. Gecentreerd rond het ego. In het lichaam voelt dit als een samentrekken in je binnenste. Het is dan ook geen wonder dat steeds meer mensen psychisch in de problemen raken. Depressiviteit begint volksziekte nummer 1 te worden. Dit tracht de psychiater dan op te lossen met pillen, die weliswaar verlichting geven, maar de noodkreet van de ziel onderdrukken. Kortom; de samenleving raakt op deze wijze steeds meer ontzield.

 

Autisme: signaal van een ontzielende samenleving?

Vanaf hier maken we graag een brug naar autisme. Wij volgen mensen met autisme over een langere periode wat maakt dat wij veel inzicht krijgen in wat autisme met hen doet.
Wat we bij veel van deze mooie mensen waarnemen is dat ze:

  • Grote moeite hebben om zich goed in hun lichaam te voelen
  • Zich niet veilig voelen hier op aarde
  • Grote moeite hebben zich met anderen te verbinden
  • Grote moeite hebben om een zinvolle richting aan hun leven te geven.

De kern van deze problematiek is in één woord te vangen, namelijk: “verbinding”. Je verbinden met andere mensen kun je alleen maar vanuit de ziel. En dat geldt ook voor de verbinding met de aarde en het leven zelf. De eerste verbinding die je in het leven maakt is die met het eigen lichaam. Als dat moeizaam verloopt, dan wordt verdere verbinding met het leven een hele moeilijke zo niet onmogelijke opgaaf.
We vinden dan ook dat de vragen die we ons moeten stellen over autisme zijn:

  • wat is er aan de hand in de wereld dat er in toenemende mate mensen in het leven komen die moeite hebben zich te verbinden met het wereldse bestaan?
  • Is dit een signaal dat we iets niet goed doen?
  • is de mensheid aan het evolueren en is de maatschappij daar nog niet op aanpast?

Wij hebben daar geen wetenschappelijk onderbouwd antwoord op. Wat in onze optiek echter voor de hand ligt is dat in een maatschappij die steeds kunstmatiger wordt en daardoor meer ontzield raakt het steeds lastiger voor een ziel wordt om zich te verbinden.

In India, een land waar de ziel nog een grote betekenis heeft, wordt als vanzelfsprekend aangenomen dat de toename van autisme in de wereld ontstaat doordat we ons steeds verder afkeren van wat natuurlijk is. We zijn van mening dat het dringend noodzakelijk is dat er meer aandacht komt voor de ziel in de mens.

©2016Hans Keupink